शोधा
  • द गोल्डन केज

    लोकमत - रवि, २० एप्रिल २०१४

    युवान, सारा आणि सॅम्युयल ही तीन कोवळी तरुण मुलं निघालीत अमेरिकेला. पिढय़ान् पिढय़ाच्या दारिद्रय़ातून मुक्ती मिळवायला. डॉलरच्या देशात भरपूर डॉलर्स कमावून सुबत्ता मिळवायला. मनाशी एक सोनेरी स्वप्न घेऊन..ही तिघं आहेत लॅटीन अमेरिकेतील ग्वाटेमाला या देशातील. अमेरिकेच्या दक्षिणेला मेक्सिको आणि मेक्सिकोच्या दक्षिणेला ग्वाटेमाला. ग्वाटेमाला ते अमेरिका अंतर दोन हजार मैलांचं! आणि हे अंतर या तिघांना पार करायचंय बेकायदेशीररीत्या. त्यांच्या सारख्या अनेकांनी आजवर हाच पर्याय निवडलाय. त्यातले किती पोहचले आणि कितींचं या प्रवासात काय झालं याची कल्पना या तिघांना- निदान त्यांच्या म्होरक्याला- युवानला असावी. एक मात्र खरं की तिघांनाही एका गोष्टीची स्पष्ट जाणीव आहे, की हे तितकसं सोपं नाही. नव्हे हे जीवावरच बेतणारं आहे. पण मग इथलं जगणं तरी कुठे जगण्यालायक आहे. भविष्य तर नाहीच कसलं; परंतु वर्तमान कंटणंदेखील कठीणच.. आणि म्हणूनच ही तिघं हे अँडव्हेंचर करायला निघालीत. आपले लांबसडक छानसे केस कापून या मोहिमेसाठी बॉयकट केलेल्या साराने छातीभोवती कपडा घट्ट आवळून बांधत आपलं स्त्रीपण झाकलंय आणि मुलाचं रूप धारण केलंय. या दोघांसाठी ती सारा असली तरी इतरांसाठी ती, नव्हे ‘तो’ डॅनियल आहे. सॅम्युयल काहीसा भित्रा असल्यामुळे सुरुवातीपासून फारसा उत्साही नाही; परंतु कमालीच्या अभावग्रस्त जगण्याने तोही या अँडव्हेंचरमध्ये सामील झालाय. आणखी »द गोल्डन केज

  • अनायासेन मरणम्

    लोकमत - रवि, २० एप्रिल २०१४

    सहजपणे, विनासायास मरण यावं, ही सनातन भारतीय प्रार्थना आहे. व्याधींनी जर्जर होऊन येणारं, अंथरुणाला अनेक वर्षे खिळून ठेवणारं मरण कोणालाच नको असतं. मग दयामरणाबाबत इतके वाद कशासाठी निर्माण केले जातात? दयामरण ही वेदना संपवणारी एक औषधी आहे, या दृष्टीने त्याकडं पाहायला हवं.जन्म आणि मृत्यू या दोन बिंदूंमधील प्रवासाला जीवन असे नाव आहे. जन्म आणि मृत्यू ही बाब पराधीन आहे. परंपरागत विचारसरणीनुसार, ही बाब दैवाधीन मानतात. परंपरागत विचारसरणी पुनर्जन्म व परलोक मानणारी आहे. तसेच, संचित, क्रीयमान व प्रारब्ध या गोष्टींवर मनुष्याचे सुख व दु:ख अवलंबून आहे, असे मानले जाते. कोणतीही विचारसरणी असो, आस्तिक असो की नास्तिक, मृत्यू हा अटळ आहे, हे मानतात. मृत्यूपासून कोणीही या जिवाची सुटका करू शकत नाही, अशी धारणा आहे.‘‘एक लाट लोटी दोघा, पुन्हा नाही गाठ’’‘‘पराधीन आहे जगती पुत्र मानवाचा’’ अशी विविध वचने प्रचारात आहेत.माणसाची मागणी :जन्माला आलेला प्रत्येक माणूस आपल्या जीवनात विशेषत: दोन गोष्टींना प्रथम प्राधान्य देतो. प्राचीन काळापासूनचे एक वचन आहे.‘विना दैन्येन जीवनम्, अनायासेन मरणम्’ आणखी »अनायासेन मरणम्

  • जयंती आणि उत्सव

    लोकमत - रवि, २० एप्रिल २०१४

    भारतीय समाज भलताच उत्सवप्रिय आहे. त्यामुळेच अनेकांचा वेळ विविध उत्सव, जयंती, पुण्यतिथी यानिमित्त कंटाळवाणे कार्यक्रम करण्यातच जात असतो. वास्तविक, असे दिवस समाजप्रबोधनासाठी, त्या-त्या थोर व्यक्तींच्या विचारांचे मनन करण्यासाठी उपयोगात आणण्याची गरज आहे.एका विद्यार्थ्याचा प्रश्न आहे, आपण इतके उत्सव आणि जयंत्या व पुण्यतिथ्या कशासाठी साज-या करतो? सुटी घेऊन, काम बंद करून मिरवणुका काढणे, कंटाळवाणे समारंभ करणे यांत नुसता वेळेचा अपव्यय करून काय साधतो आपण?हा प्रश्न एका युवकाला पडावा, ही फार चांगली गोष्ट आहे. नुसते या एप्रिल महिन्याचे कॅलेंडर बघितले, तरी किती तरी उत्सव, जयंती आणि पुण्यतिथी या एकाच महिन्यात आलेल्या आढळतात. एक तारखेला अक्कलकोट स्वामीमहाराजांची जयंती, ७ ते १0 तारखेपर्यंत शिर्डीच्या साईबाबांचा उत्सव, ८ तारखेला रामनवमी, ११ तारखेला महात्मा जोतिबा फुले यांची जयंती, १३ तारखेला महावीर जयंती, १४ तारखेला डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांची जयंती, १५ तारखेला हनुमान जयंती, १७ तारखेला श्रीधरस्वामींची पुण्यतिथी, १८ तारखेला गुड फ्रायडे, २0 तारखेला ईस्टर डे, २५ तारखेला वल्लभाचार्य जयंती आणि नाथपंथाच्या गुरू गोरक्षनाथांचा प्रगट दिन, २७ तारखेला अक्कलकोटच्या महाराजांची पुण्यतिथी आणि ३0 तारखेला राष्ट्रसंत तुकडोजीमहाराज यांची जयंती इतके सगळे या एका एप्रिल महिन्यात आहे. आणखी »जयंती आणि उत्सव

पृष्ठांकन

(50 वृत्त)