शोधा
  • सुट्टीची‘शाळा’

    लोकमत - २३ तास पूर्वी

    मुलांना मोकळा वेळ मिळाला तर मुलं खूप काही शिकतात. पण त्यांच्या मोकळ्या वेळेवर आई-बाबांचा डोळा असतो. शिबिरं, संस्कार वर्ग, अमुक क्लास, तमुक शिकवणी यात ते सुटीच्या वेळेला असं काही जखडतात की, सुट्टीला ‘सुट्टी’ म्हणावं की, ‘शाळा’ हेच मुलांना समजत नाही.मधुरा, निनाद, जय, मिल्लका, रवी सगळ्य़ांच्या आई अजून प्रश्नचिन्हांमधून बाहेर आल्या नव्हत्या. आपल्या मुलांच्या मुख्याध्यापिकांनी आपल्याला का बरं बोलावलं असेल? वर्षाच्या अखेरीची पालकसभा तर नुकतीच झाली होती. त्यात फक्त आपण सात-आठ जणीच. काय प्रकार काय हा? काही जणींना तर त्यांच्या कारट्यांच्या उद्योगांबद्दल खात्रीच होती. घरी गेल्यावर चांगलं झाडलं पाहिजे, असा निर्धारही त्यांनी मनोमन केला होता.मुख्याध्यापिका येईपर्यंत मग त्यांच्या सुट्टीच्या गप्पा रंगल्या. कुणी हॉबी क्लासला कुणी समरकॅम्पला, कुणी अँडव्हेंचर कॅम्पला, कुणी पर्सनॅलिटी डेव्हलपमेंट कोर्सला असं बहुतेकींनी आपल्या पोरांना अडकवलं होतं. आणखी »सुट्टीची‘शाळा’

  • ‘स्वत:चं काम स्वत: करा!

    लोकमत - २३ तास पूर्वी

    घरातल्या खिडक्या बदलायच्याय, भिंतीला रंग द्यायचाय, बागेला कुंपण घालायचंय, खरचटलेली गाडी दुरुस्त करायचीय.. मग आता काय करायचं? कोणा-कोणाला बोलवायचं? उत्तर सोपं आहे स्वत:ला.. म्हणजे?पुढारलेल्या देशात लोकसंख्या कमी. त्यामुळे कामाला मदत हवी असेल तर तातडीनं माणसं मिळतीलच असं नाही व त्यांची तासाची मजुरीही जबरदस्त. अर्थात, हे काम करणारी मंडळी म्हणजे, सुतार, रंग देणारे, नळ दुरुस्ती करणारे, इलेक्ट्रिशियन, खिडक्या बसविणारे, काचा बसविणारे, प्लंबर अशी सगळीच लोकं त्या त्या संदर्भातलं शिक्षण घेतलेले व तज्ज्ञ असतात. एकदा कामाला बोलावलं की, सर्व आवश्यक सामानानं भरलेली व्हॅन घेऊन ते येतात. कामाचा अंदाज घेऊन किती वेळ लागेल? किती खर्च येईल? याची माहिती देतात. महत्त्वाचं म्हणजे सांगितल्या वेळी येतात. काम चोख करतात. जाण्यापूर्वी जागा पूर्णत: स्वच्छ करतात. भक्कम बिलं लावतात. पण या सगळ्या व्यवहारात कुठंही खिटखिट आणि डोकेदुखी होत नाही.पण या देशात राहण्याचा सराव झाला की, अनेक कामं आपली आपल्याला करता येतात. त्यासाठी दुकानांत अक्षरश: लक्षावधी उपयुक्त अशी हत्यारं, स्क्रू ड्रायव्हरचे सेट, चिकटपट्टय़ा, कायमस्वरूपी टिकणारा डिंक, करवती, सहज हाताळता येतील अशा प्रकारची किटस् (म्हणजे एखादी वस्तू बनविण्यासाठी लागणार्‍या सर्व वस्तूंचा एक संचय) यांनी तेथील शेल्फ छतापर्यंत भरलेले असतात. खरं तर असल्या दुकानातून काही घ्यायचं नसलं तरी चक्कर मारणं म्हणजे आपल्या ज्ञानात अतोनात भर पडते. न्यूझीलंडमध्ये ‘मायटर टेन’ किंवा ‘बनिंग्ज वेअरहाउस’, तर अमेरिकेत ‘ऐकिया’ फार प्रसिद्ध आहेत. आता ही डाय (डू इट युवरसेल्फ) भानगड काय असते ते पाहू या. आणखी »‘स्वत:चं काम स्वत: करा!

  • थोडं मोठं वर्तुळ

    लोकमत - २३ तास पूर्वी

    २00३ ते २00९ या काळात अमेरिकेतील आयोवा राज्यामध्ये ‘हाउस ऑफ रिप्रेझेण्टेटिव्ह’च्या सदस्या आणि २00९ ते २0११ या काळात सिनेटर होत्या. त्यानंतर आयोवाच्या युटिलिटी बोर्डावर त्यांनी काम केले. आता नोव्हेंबरमध्ये अमेरिकन काँग्रेससाठी होणार्‍या निवडणुकीत डेमोक्रॅटिक पक्षाच्या उमेदवारीसाठी प्रायमरीज (प्राथमिक फेरी) लढवत आहेत.मी मूळ नागपूरची. १0 फेब्रुवारी १९७३ या दिवशी अमेरिकेत आले. अरविंद दांडेकर या तरुणाची भावी पत्नी म्हणून! म्हणजे या देशात येऊन आता चाळीस वर्षं उलटली.या चार दशकात माझं घर या देशात उभं राहिलं. संसार फुलला. दोन मुलं वाढली. त्यांच्या साथीने दोन सुना घरी आल्या आणि आता नातवंडं! कोणाही स्त्रीच्या आयुष्याचं सार्थक ज्यात असतं, ते सारं संसारचित्र माझ्या आयुष्यात उभं राहिलं. एवढंच की, देश वेगळा होता. इथल्या रीतीभाती निराळ्या होत्या. पण या ‘निराळेपणा’च्या अवघडल्या, संभ्रमितपणावर प्रयत्नपूर्वक घातलेला पूल मी लवकर ओलांडू शकले. मुळं उचलून इथे आणलेलं माझ्या आयुष्याचं रोप या देशात रुजलं होतं, त्याला खतपाणी घालून वाढवू शकले आणि बघता बघता ‘इथली’ होऊ शकले, याचं मुख्य कारण म्हणजे ‘आई’पणाचा परीघ वाढवत नेण्याची मला मिळालेली संधी! आणखी »थोडं मोठं वर्तुळ

पृष्ठांकन

(50 वृत्त)